Kontuzje

Siema! Po ostatnim turnieju jakoś wszystko mnie boli. Wiem, że podczas ostatniego meczu stłukłem obojczyk, który poboli jeszcze z 3-4 dni. Dzisiaj grając w piłkę z kuzynem zrobiłem coś w dużego palca u stopy, co też sprawia mi dyskomfort.
Do rzeczy. Ostatnio poszedłem do mojego klubu, żeby dali mi pieniądze na nowe korki. A oni się nie zgodzili, tłumacząc się tym, ze w tym roku już dostałem (Dostałem dokładnie we wrześniu 2012.
Na następnym treningu poproszę ich o kwitek. Ogólnie, to bardzo bym chciał korki, które mają wejście na MiCoach'a, więc zostają mi tylko adidasy, a muszę przyznać, że bardzo podobają mi się te korki:

Jeśli macie jakieś fajne propozycje co do korków, piszcie w komentarzach. 

Ostatnimi czasy mam dylemat. Co z moją przyszłością, zostać w tym klubie czy odejść. Mam narazie propozycje z dwóch drużyn, w których byłbym zainteresowany grą, ale też wiem że nasz klub jest jak mafia i tylko nieliczni z niego wychodzą (Chcą za zawodnika 5000zł) 

Zobaczymy jeszcze jak się sprawy potoczą, ale na ten sezon muszę zostać, ponieważ już podpisałem kontakt

To na razie tyle. Przypominam, o koreczkach. Trzymajcie się!

Ostatni mecz

Pobudka pierwszy raz była tak.. męcząca. Do późnej nocy rozmawialiśmy w moim pokoju, aż w trakcie rozmowy usnąłem. 8:00 i biegiem na śniadanie. Było to co zawsze, szynka, serek i bułki. Zjedliśmy i szybko poszliśmy do sklepu kupić izotoniki. O godzinie 10:00 wyjechaliśmy z hotelu zagrać ,,mecz o wszystko''. Zaczęło się od porządnej rozgrzewki, ale już wtedy czułem że coś jest nie tak. Strasznie bolały mnie mięśnie dwu i czworogłowy. Pierwszy mecz graliśmy bardzo późno, a ten z samego rana, więc jeszcze czułem go w kościach. Graliśmy na głównym boisku, które wyglądało tak:

Przed meczem trener powiedział nam jeszcze, że na trybunach jest skaut z reprezentacji Polski. Już wtedy wiedziałem, że niezależenie od bólu w mięśniach, wyniki, zmęczenia - muszę dać z siebie wszystko. I tak też było od samego początku. W całym meczu nie popełniłem żadnego błędu, a i kiwki mi praktycznie stuprocentowo wychodziły. Niestety do połowy przegrywaliśmy już 3:0 i chyba tylko ja wierzyłem, że uda się nam jeszcze odrobić. Pamiętam początek drugiej połowy. Podanie do mnie od środka, wszyscy myślą, że podam w tył.. a ja zmyła, odrazu biegnę do przodu i takim sposobem straciłem 3-4 zawodników. Lece dalej, jedno elastico i piąty zawodnik ominięty. Jeszcze tylko jedna ,,siatka'' i zdecydowałem się podać do kolegi, który wywalczył rzut rożny.
Mecz skończył się wynikiem 5:0 do tyłu, więc przegraliśmy turniej i musieliśmy wracać do domu.
Miałem szczęście, że TVP Gorzów Wielkopolski chcieli przeprowadzić ze mną wywiad, który był dużo dłuższy, jak ten który był w telewizji, ale zawsze coś

Wywiad (Mowie od 10:04) :)

Dobra, to tyle, bo lecę na tartan. Trzymajcie się

Kadra Wojewódzka

Witajcie! Od dłuższego czasu nic nie pisałem na blogu, ponieważ byłem na zgrupowaniu kadry wojewódzkiej. Był to turniej, dla wszystkich województw z całej Polski. Na turnieju zajeliśmy 9 miejsce. Musze przyznać, że sama wycieczka była świetna przygodą. Wszystko było oczywiście za darmo. Codziennie jeden mecz. Pierwszy mecz z Dankowicami niestety przegraliśmy 5-1, przez co następny mecz był meczem o wszystko. Wszyscy byli bardzo zmotywowani. Następny mecz graliśmy z Polonią Słubice. Od samego początku atakowaliśmy, ale niestety zdołali nam strzelić bramkę jeszcze w pierwszej połowie. Druga połowa była o wiele bardziej ciekawa, ponieważ Kamil z naszej drużyny strzelił na 1-1. Ostatnie 10 minut było naprawdę pełne walki i brutalności. W sumie, dostałem tylko 5 minut, za rzucenie się ,,szczupakiem'' na główkę przeciwnika, przez co koledzy z drużyny cały czas się potem ze mnie śmieli. W 93 trzeciej minucie, Polonia podała do swojego bramkarza, a ja na pełnym sprincie przebiegłem na reszcie sił 3/4 boiska, przez co sprowokowałem go na wybicie piłki w aut. Tak więc znowu  sprintem, żeby wznowić, rzuciłem do Amy, a ten oddał strzał, który odbił się od przeciwnika i był rzut różny. Ja praktycznie nie miałem sił, i aż opadałem na ziemie, a cała drużyna popędziła na bramkę przeciwnika. Cudowny widok. Patrze z ziemi, piłka leci, leci i odbija się od główki Dastina i wpada do bramki. Wszyscy chyba tam ze szczęścia oszaleli i razem świętowali. Cały późniejszy dzień był świetny! Jeszcze w strojach, nie przebierając się wskoczyliśmy do basenów. O następnym dniu w kolejnym poście, trzymajcie się